Connect with us

BASKET LEAGUE

Πατεράδες και γιοι της Basket League

Η τελευταία, χρονικά, προσθήκη στο ρόστερ του Άρη είχε μια ιδιαιτερότητα. Ο κόουτς Βαγγέλης Αγγέλου «υποδέχθηκε» στην ομάδα τον γιο του Γιώργο Αγγέλου που μετά από την παρουσία του στο Περιστέρι, ετοιμάζεται να κάνει το ντεμπούτο του στην Basket League. Οι δυο τους ωστόσο ετοιμάζονται να μπουν δε μια ιδιαίτερη λίστα στην ιστορία της λίγκας. Των πατεράδων που κοουτσάρισαν τους γιους τους.

Με αφορμή λοιπόν το παραπάνω γεγονός, ο ΕΣΑΚΕ δημιούργησε αφιέρωμα, παραθέτοντας αναλυτικά τις περιπτώσεις όπου πατέρας και γιος μετατράπηκαν σε συνεργάτες.

Αναλυτικά:

«Στα χρόνια του επαγγελματικού μπάσκετ έχουν καταγραφεί άλλες τέσσερις περιπτώσεις που πατέρας και γιος βρέθηκαν στην ίδια ομάδα ως παίκτης και προπονητής. Μάλιστα στις δύο από αυτές πέρασαν και στο… επόμενο στάδιο, καθώς συνεργάστηκαν και στους πάγκους.

Παράλληλα όπως θα δείτε στη συνέχεια υπάρχουν ακόμα τέσσερις περιπτώσεις που πατέρας και γιος βρέθηκαν στη λίγκα αλλά όχι στην ίδια ομάδα.

Κώστας και Γιώργος Διαμαντόπουλος (Παπάγου)

Το καλοκαίρι του 1998 ο Κώστας Διαμαντόπουλος επέστρεφε στην Αθήνα μετά από την παρουσία του στον Απόλλωνα Πάτρας, αναλάμβανε την τεχνική ηγεσία του Παπάγου. Στο δυναμικό της ομάδας βρισκόταν ο 18χρονος Γιώργος Διαμαντόπουλος που μετρούσε ήδη τρία χρόνια στην πρώτη ομάδα, ενώ την προηγούμενη σεζόν είχε αναδειχθεί τρίτος σκόρερ των «στρατηγών» με 9,2 πόντους πίσω από τους Τόνι Χάρις και Μόρις Γουντς. Η κοινή τους πορεία διήρκησε μόλις για εννέα αγωνιστικές, καθώς υπήρξε αλλαγή στην τεχνική ηγεσία του Παπάγου (ακολούθησαν οι Λινοξυλάκης και Κορωναίος) με τον κόουτς Διαμαντόπουλο να επιστρέφει στον Σπόρτιγκ. Στο τέλος της σεζόν αποχώρησε και ο Γιώργος για τον Πανιώνιο (και ακολούθησαν ακόμα οι Ολυμπιακός, Κολοσσός και Μαρούσι στη λίγκα).

Παναγιώτης και Δημήτρης Γιαννάκης (Πανιώνιος & Άρης)

Είναι από τις περιπτώσεις που πατέρας και γιος έχουν συνεργαστεί από δύο διαφορετικά πόστα. Την περίοδο 2003/04 ο Παναγιώτης Γιαννάκης ήταν στον πάγκο του Αμαρουσίου, στο δυναμικό του οποίου άνηκε και ο γιος του Δημήτρης (1 συμμετοχή). Οι δύο τους «συναντήθηκαν» στην Basket League μετά από 15 χρόνια αυτή τη φορά στον πάγκο του Άρη, καθώς ο Δημήτρης Γιαννάκης ήταν μέλος του τιμ του «δράκου».

Σούλης και Χάρης Μαρκόπουλος (Μακεδονικός & ΠΑΟΚ)

Η συνεργασία του Σούλη με τον Χάρη Μαρκόπουλο αναπτύχθηκε κατά κύριο λόγο στους πάγκους, ωστόσο οι δυο τους έχουν συναντηθεί για μία σεζόν με τους ρόλους προπονητή-παίκτη. Το 2002 όταν ο Μακεδονικός επέστρεψε στην Basket League είχε στον πάγκο του τον Σούλη Μαρκόπουλο. Στο πολλά υποσχόμενο ρόστερ εκείνης της σεζόν (Λιαδέλης, Παπανικολάου, Χαρτ, Χαντλόγκτεν κ.α.) βρισκόταν και ο Χάρης. Ο ίδιος δεν «έγραψε» κάποια συμμετοχή εκείνη τη σεζόν ούτε με τον Σούλη Μαρκόπουλο στον πάγκο ούτε με τον Σβι Σερφ που τον διαδέχθηκε. Αρκετά χρόνια αργότερα συνεργάστηκαν στον πάγκο του ΠΑΟΚ.

Ντούσαν και Ντράγκαν Σάκοτα (ΑΕΚ)

Από τα πιο… χαρακτηριστικά παραδείγματα συνεργασίας πατέρα και γιου. Βρέθηκαν για πρώτη φορά μαζί στην ΑΕΚ στις αρχές της προηγούμενη δεκαετίας, όταν ο Ντράγκαν βρισκόταν στον πάγκο της ομάδας και ο Ντούσαν στα τμήματα υποδομής της Ένωσης. Το 2014 με την επάνοδο της ΑΕΚ στην Basket League αμφότεροι επέστρεψαν στους «κιτρινόμαυρους», με αποκορύφωμα της συνεργασίας τους την κατάκτηση πέρυσι του Basketball Champions League αλλά και του Κυπέλλου.

Στην ίδια λίγκα σε διαφορετικές ομάδες

Στα χρόνια του επαγγελματικού μπάσκετ υπήρξαν πατεράδες προπονητές που είδαν τους γιους τους να παίζουν στη λίγκα, αλλά ποτέ δεν έτυχε να είναι στην ίδια ομάδας, τουλάχιστον στην Basket League.

Μιχάλης και Γιώργος Γιαννουζάκος

Ο Μιχάλης Γιαννουζάκος με πολλές συμμετοχές στα χρόνια της Α’ Εθνικής και μετέπειτα στην Α1 είτε ως παίκτης είτε ως προπονητής, συμμετείχε στην Basket League την περίοδο 1993/94 όταν κλήθηκε να αντικαταστήσει τον Μέμο Ιωάννου στον πάγκο του Παπάγου. Εκεί έμεινε για 12 αγώνες (4-8 ρεκόρ) και δεν πρόλαβε να «συναντηθεί» με τον γιο του. Ο Γιώργος Γιαννουζάκος έκανε το ντεμπούτο του στη λίγκα την επόμενη σεζόν, στον Ηρακλή και παρέμεινε μέλος της Basket League για την επόμενη δεκαετία.

Μέμος και Στέλιος Ιωάννου

Παρότι πέρασαν και από τις ίδιες ομάδες (Ηλυσιακό και Πανιώνιο) ο Μέμος και ο Στέλιος Ιωάννου δε συναντήθηκαν ποτέ. Ο κόουτς Μέμος ντεμπουτάρισε στους πάγκους του επαγγελματικού πρωταθλήματος το 1993 στον Παπάγο και ακολούθησαν ακόμα οι Άρης, Ηλυσιακός και Πανιώνιος. Ο γιος του, Στέλιος, έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη λίγκα το 2009 με τον Ηλυσιακό και στη συνέχεια έπαιξε σε Πανιώνιο, ΚΑΟΔ και Πανελευσινιακό.

Μιχάλης και Αλέξης Κυρίτσης

Ο Μιχάλης Κυρίτσης δεν κοουτσάρισε τον γιο του Αλέξη στην Basket League, πρόλαβε να το κάνει όμως στην Α2 στα πρώτα βήματα του δεύτερου, στον Παπάγο. Ο κόουτς Κυρίτσης βρέθηκε στους πάγκους της λίγκας στη δεκαετία του ’90 (ΑΕΚ, Παναθηναϊκός, Λάρισα) ενώ βρέθηκε και στη Ρόδο στην παρθενική συμμετοχή της ομάδας στη λίγκα, το 2005. Ο Αλέξης Κυρίτσης «προβιβάστηκε» στην Basket League το 2003 για λογαριασμό του Άρη ως πρώτος σκόρερ την προηγούμενη σεζόν στην Α2. Ακολούθησαν το Μαρούσι, η ΑΕΚ, ο Άρης, ο ΠΑΟΚ, η Καβάλα, ο Ηλυσιακός, ο Παναθηναϊκός, ο Ίκαρος και ο Πανιώνιος.

Αχιλλέας και Νάσος Μέντζος

Από μία χρονιά είχαν στην Basket League, ο αείμνηστος Αχιλλέας Μέντζος και ο Νάσος Μέντζος. Και μάλιστα στην ίδια ομάδα, τον Μίλωνα. Ο πρώτος κλήθηκε να ολοκληρώσει τη σεζόν 1993/94 στην ομάδα της Νέας Σμύρνης, αντικαθιστώντας για τα τρία τελευταία ματς της σεζόν τον Παναγιώτη Μαγγίνα. Εκείνη τη σεζόν ο Μίλωνας υποβιβάστηκε και επέστρεψε στην Basket League το 2000 έχοντας πλέον στη σύνθεσή του τον Νάσο Μέντζο».

BASKET LEAGUE

Νίκος Γκίκας: «Πιστεύαμε πως μπορούσαμε να νικήσουμε τον οποιονδήποτε»

Ο Νίκος Γκίκας είναι ένας από τους πιο εξωστρεφής ανθρώπους στο χώρο του μπάσκετ. Αποτελεί «εχθρό» του καθωσπρεπισμού και «καλό φίλο» της αφοπλιστικής αλήθειας. Ταυτόχρονα, με τις εμφανίσεις του στον Προμηθέα και στην Εθνική, τράβηξε πάνω του τα βλέμματα της δημοσιότητας, αλλά και των μεγάλων ομάδων.

Ο αρχηγός του Προμηθέα έδωσε μια απολαυστική, εφ’ όλης τής ύλης συνέντευξη στην Κάτια Πετροπούλου και στο gazzetta.gr απαντώντας σε καυτά ερωτήματα.

Αναλυτικά:

Τί αίσθημα σου άφησε η σεζόν που ολοκληρώθηκε;

«Ικανοποίηση, αλλά και λύπη, κατά μία έννοια. Στο τέλος, δεν ήμασταν αποτελεσματικοί 100% στο στόχο μας και δεν ανταποκριθήκαμε στις προσδοκίες που είχαμε κι εμείς και ο κόσμος, λόγω αρκετών προβλημάτων. Σίγουρα μένει μια πικρία, η οποία, όμως, είναι καλή για το μέλλον. Του χρόνου θα είμαστε πιο δυνατοί. Θα καταλάβουμε ότι, καλώς ή κακώς, εφόσον κάνουμε κάτι όλη τη χρονιά, πρέπει να το παλεύουμε μέχρι τέλους, για να το διατηρήσουμε. Πρέπει να αρχίσουμε με όρεξη τη νέα χρονιά».

Πέρυσι κάνατε μεγάλες νίκες – δύο με ΠΑΟΚ και ΑΕΚ, μία με Άρη. Ήταν κάτι που περίμενες;

«Νομίζω όχι, αλλά ήρθε η νίκη με τον ΠΑΟΚ την πρώτη αγωνιστική. Ήταν πολύ μεγάλη νίκη, γιατί παίξαμε ενάντια σε ένα πάρα πολύ καλό αντίπαλο κι εκτός έδρας. Ήταν σχετικά εύκολη, γιατί εκείνη την περίοδο ήμασταν ακόμα στα… σκαριά. Από ένα σημείο και μετά, πιστεύαμε πως μπορούσαμε να νικήσουμε τον οποιονδήποτε, μιλώντας φυσικά από την 3η θέση και κάτω. Είχαμε ψυχολογία, κι όταν ξεκινάς με μια τέτοια νίκη απέναντι στον ΠΑΟΚ, νομίζω πως μετά πιστεύεις πως μπορείς να κάνεις το οτιδήποτε, και γιατί όχι, να κερδίσεις και τον οποιονδήποτε».

Ένιωσες πως με το Λαύριο – με το οποίο αναμετρηθήκατε και στα playoffs – δημιουργήσατε τη δική σας «κόντρα»;

«Νομίζω πως τη δημιουργήσαμε μέχρι ένα σημείο. Ήμασταν οι δύο «εκπλήξεις» του πρωταθλήματος. Για μια περίοδο το Λαύριο έπαιζε καλύτερα από εμάς, ήταν δίκαια η καλύτερη ομάδα στο πρώτο μισό της Basket League. Μετά ξεκάθαρα ήμασταν εμείς, ίσως και η Κύμη. Στα κρίσιμα παιχνίδια καταφέραμε και νικήσαμε δύο φορές. Νομίζω πως η… κόντρα αυτή θα συνεχιστεί και του χρόνου (γέλια). Ελπίζω πάλι να τερματίσουμε ψηλότερα και να έχουμε τέτοιες… μάχες! Ήταν πραγματικά τρομερές οι μάχες μεταξύ μας»!

Φτάνουν τα playoffs με τον Ολυμπιακό… Παραλίγο νίκη στο δεύτερο ματς στο ΣΕΦ (89-88)… Θυμάμαι χαρακτηριστικά και μια σκηνή που είσαι κάτω στο παρκέ και σε πλησιάζει κάποιος να σε σηκώσει και λες «εντάξει είμαι». Αλλά πόσο εντάξει μπορεί να είσαι μετά από κάτι τέτοιο;

«Δεν έχω δει ποτέ ξανά κάτι τέτοιο, τουλάχιστον όσο ζω! Μια ομάδα να παίζει για δεύτερη χρονιά στην Basket League και να έχει την ευκαιρία σε παιχνίδι playoffs να κάνει break μέσα στον Ολυμπιακό! Μπορεί να μην έχουμε ποτέ ξανά αυτή την ευκαιρία… Ελπίζω να την έχουμε όμως. Αν είχαμε νικήσει, θα είχε μείνει ανεξίτηλο στη μνήμη όλων μας! Θυμάμαι τον κόουτς να είναι έτοιμος να… πεθάνει, να θέλει δέκα Zanax για να συνέλθει (γέλια)! Θυμάμαι τον Μο (Φαγιέ) να κλαίει, τον Κέισι (Πράδερ) να μην το πιστεύει… Κανείς δεν το πίστευε!. Ο μόνος που ήρθε και μας είπε «δεν πειράζει, πάμε παρακάτω», ήταν ο «Σαλού». Ήταν ο πιο ήρεμος από όλους. Αλλά, αλήθεια, είναι κάποιες στιγμές που δεν σε θέλει… Ο Κέισι σε εκείνο το ματς είχε κάνει… αίσχη, είχε βάλει κάτι καλάθια στο τέλος, που λέγαμε «δεν γίνεται»! Κι εκείνη την στιγμή έτυχαν όλα για να χάσεις… Εύχομαι κάποια στιγμή να έχουμε πάλι μια τέτοια ευκαιρία».

Κοιμήθηκες καθόλου εκείνο το βράδυ;

«Νομίζω δεν κοιμήθηκα καθόλου. Φτάσαμε στην Πάτρα γύρω στη 1 το βράδυ, βγήκαμε κατευθείαν έξω, δεν κοιμήθηκε κανείς. Ο Κέισι ήταν σε περίεργη κατάσταση… Αλλά εντάξει… Μπορείς να το δεις και από την άλλη πλευρά: Και μόνο που έφτασες σε αυτό το σημείο είναι αξιοσημείωτο. Δείχνει πως όλη η δουλειά που έγινε όλη την χρονιά ήταν πολύ καλή».

Μικροί τελικοί με τον ΠΑΟΚ μετά. Θεωρείς πως αυτό το κομμάτι είναι λίγο… αχρείαστο;

«Ξεκάθαρα είναι αχρείαστο, εφόσον δεν υπάρχει μια θέση για EuroCup ή Euroleague, μέσω τρίτης θέσης. Παρόλα αυτά, είναι θέμα γοήτρου και για τις δύο ομάδες. Ειδικά για την ομάδα που είναι τέταρτη, θέλει να αποδείξει πως μπορεί να βγει τρίτη, και αυτό έκανε ο ΠΑΟΚ. Συγκυριακά, εμείς είχαμε πολλές απουσίες, πολλούς τραυματισμούς. Η ομάδα δεν είχε φτιαχτεί για να παίξει τόσα ματς μέχρι το τέλος της σεζόν και το «πληρώσαμε». Ο ΠΑΟΚ ήταν πιο έμπειρη ομάδα, με μεγάλο ροτέισιον, ήταν και σε περίοδο που έπαιζε πολύ καλό μπάσκετ. Δίκαια μας κέρδισε κι έκανε το 3-0».

Τι θεωρείς ότι λειτούργησε καλύτερα σε σχέση με την πρώτη χρονιά, και κάνατε κι αυτή την πορεία; Εκτός από τις μεταγραφικές κινήσεις…

«Όλα τα παιδιά δέσαμε μεταξύ μας, από την πρώτη στιγμή! Είχαμε πολύ καλούς χαρακτήρες. Σίγουρα κάποιες νίκες στην αρχή της περιόδου μας έδωσαν μεγάλη ώθηση και αυτοπεποίθηση. Το καλό κλίμα, η φερεγγυότητα των ανθρώπων του Προμηθέα. Όλοι, και η διοίκηση, είναι πάρα πολύ καλοί άνθρωποι. «Βρεθήκαμε» και στο παρκέ, ο κόουτς έδωσε ψυχολογία και ελευθερία σε πολλούς παίκτες, οι οποίοι έδειξαν το ταλέντο τους. Δεν είναι τυχαίο ότι πήγαμε πάρα πολύ καλά»!

Μιας και αναφέρθηκες στο καλό κλίμα, ήταν όντως έτσι τόσο… ρόδινα τα πράγματα, ή υπήρχαν και στιγμές έντασης, που ξεσπούσατε;

«Η αλήθεια είναι ότι υπήρχαν περίοδοι – ειδικά όταν είχαμε κάνει ένα σερί ηττών – που τα πράγματα δεν ήταν καλά. Υπήρχε γκρίνια, ήμασταν πάρα πολλοί για ένα παιχνίδι τη εβδομάδα, υπήρχαν πράγματα που τα… πληρώναμε. Αλλά από την στιγμή, που ο κόουτς τουλάχιστον αποφάσισε να «κόψει» τον Σον (Έβανς) και μετά τον Τρέβορ (Ρέλεφορντ), νομίζω πως οι υπόλοιποι «δέσαμε». Να θυμίσω πως τότε ο Σον ήταν ο πρώτος ριμπάουντερ και σκόρερ της ομάδας μας, αναμφίβολα ο καλύτερος μας παίκτης. Κι όταν έφυγε ο καλύτερος, επειδή δεν ταίριαξε στη φιλοσοφία της ομάδας, καταλάβαμε ότι πρέπει να «δέσουμε» και να είμαστε όλοι μαζί. Και πραγματικά από τότε δεν έγινε ποτέ τίποτα. Δεν σου λέω ότι δεν βριστήκαμε πολλές φορές, αλλά στο πλαίσιο το αθλητικό, της υψηλής έντασης. Μετά ήμασταν πάλι φίλοι όλοι».

Αν τα βάλεις κάτω, την πρώτη χρονιά ήσασταν στην 9η θέση (10-16) και πέρυσι στην 3η (17-9). Σίγουρα ένα μεγάλο άλμα. Ο πήχης ανεβαίνει πλέον, άρα τι πρέπει να γίνει, για να μείνετε σε αυτό το επίπεδο;

«Τη νέα σεζόν θα έχουμε να διαχειριστούμε μια τελείως διαφορετική κατάσταση. Το να παίξουμε στην Ευρώπη θα είναι πολύ δύσκολο για όλους, από θέμα διαχείρισης. Είναι κάτι καινούριο και θα πρέπει να δούμε πραγματικά πως μπορούμε να το υλοποιήσουμε. Τώρα, τον πήχη τον ανεβάσαμε εμείς. Κι εμείς οι ίδιοι πρέπει να τον κρατήσουμε ψηλά! Δεν μπορώ να σου πω με σιγουριά το πως… Θα βγούμε πρώτοι; Αποκλείεται… Να σου πω θα βγούμε δεύτεροι; Πάλι αποκλείεται (γέλια). Θα θέλαμε σίγουρα να είμαστε στην ίδια θέση με πέρυσι, αλλά να συνδυαστεί και με μια καλή πορεία στην Ευρώπη, που θα συμμετέχουμε για πρώτη φορά. Αν σκεφτείς ότι λέγαμε πως θα βγούμε 5οι-6οι στην καλύτερη, και τερματίσαμε τρίτοι στην κανονική περίοδο, ελπίζω πως θα τα υλοποιήσουμε όλα αυτά φέτος».

Ανυπομονείς για τα ταξίδια στην Ευρώπη; Όλο αυτό το συναίσθημα του να είσαι σε έναν όμιλο, να παλεύεις για την επόμενη φάση…

«Ναι! Θα είναι η πρώτη φορά και για εμένα και θέλω πολύ να παίξω στην Ευρώπη, όπως και όλοι νομίζω! Είναι κάτι πρωτόγνωρο. Ο όμιλος μοιάζει λίγο δύσκολος (γέλια). Βέβαια, τα ταξίδια είναι αυτά που θα είναι ένα θέμα… Από Αθήνα, Πάτρα και πάλι πίσω. Θα είναι λίγο… λούκι, αλλά αν είμαστε καλή παρέα, δεν θα έχουμε θέμα. Πρέπει να το ευχαριστηθούμε, να το ζήσουμε και θα τα δώσουμε όλα»!

Μιας και είσαι ήδη δύο χρόνια στην Πάτρα, πώς βλέπεις τον κόσμο να αγκαλιάζει την προσπάθειά σας, από τότε που πήγες, μέχρι και σήμερα;

«Καμία σχέση! Θυμάμαι την πρώτη χρονιά, στα πρώτα ματς το γήπεδο ήταν άδειο, είχε λίγους φιλάθλους. Πέρυσι, αν εξαιρέσεις 2-3 ματς, πρέπει να είχε κοντά στα 1.500-2.000 άτομα. Στα άλλα ήταν σχεδόν γεμάτο – και δεν μιλάω καν για τα playoffs που δεν έπεφτε… καρφίτσα! Ο κόσμος έχει αγκαλιάσει πραγματικά την ομάδα! Ο Λιόλιος το πέτυχε ξεκάθαρα αυτό, έτσι είναι η φιλοσοφία του, θέλει τον κόσμο στο γήπεδο, το έχει πει από την πρώτη στιγμή. Το όνειρό του είναι να παίξουμε ευρωπαϊκό αγώνα στο γήπεδο και ο κόσμος να μας χειροκροτήσει, αφού έχουμε χάσει! Περίεργο, βέβαια, αυτό, αλλά εντάξει (γέλια)! Τα κατάφερε μια χαρά! Η ομάδα φτιάχτηκε για να ικανοποιεί και τον κόσμο. Το έχει πει και ο κόουτς από την αρχή. Αν κερδίζεις συνέχεια, «καταφέρνεις» τον κόσμο να έρθει στο γήπεδο, και αυτό κάναμε κι εμείς».

Τι είναι αυτό που σε… ιντρίγκαρε στον Μάκη Γιατρά;

«Είναι ένας άνθρωπος πολύ απλός. Αν θέλει κάτι να σου πει, θα στο πει στα ίσια, όσες φορές κι αν χρειαστεί. Είναι ευθύς και σού δίνει την ελευθερία, αν είσαι εκεί και μπορείς να το κάνεις, καλώς. Αλλιώς θα μπει ο επόμενος. Δεν έχει… κολλήματα. Όποιος του κάνει τη δουλειά, παίζει. Δεν έχει σημασία αν παίρνεις 10 ή 100 χιλιάρικα. Αν θεωρεί πως μπορείς να το κάνεις, θα πάρεις την ευκαιρία σου».

Υπήρχαν άνθρωποι που σε αποκάλεσαν «παίκτη-αποκάλυψη». Εσύ, φαντάζομαι, δεν ένιωθες έτσι, αλλά σίγουρα ένιωσες πως έκανες την καλύτερή σου σεζόν σε αυτό το επίπεδο.

«Μακράν την καλύτερη σεζόν! Αλλά με βοήθησε πολύ και η ομάδα και τα παιδιά σε πολλά πράγματα. Ήταν σχετικά εύκολο για μένα, γιατί ήμασταν πάρα πολύ καλοί φίλοι όλοι και παίζαμε ο ένας για τον άλλον. Υπήρχαν πολύ καλές συνθήκες! Εφόσον πήγε πολύ καλά και η ομάδα, το να είμαι απλά καλός, σίγουρα με κάνει να φαίνομαι ακόμα καλύτερος. Νομίζω αυτό έγινε. Δεν είναι τυχαίο πως όλοι ήμασταν πολύ καλοί. Δεν μπορώ να θυμηθώ κάποιον που δεν ήταν. Αυτό σημαίνει πως παίξαμε καλά και μπράβο μας (γέλια)».

Όσον αφορά το κομμάτι της δημιουργίας, σίγουρα παρουσίασες τρομερή βελτίωση, αλλά υπήρχαν φάσεις που οι ενέργειές σου θύμιζαν κάτι από Σπανούλη, Καλάθη, Τεόντοσιτς… Έχεις επηρεαστεί καθόλου από άλλους παίκτες; Ή είναι ένα κομμάτι που έχεις δουλέψει πολύ και σού βγαίνει αυθόρμητα;

«Προφανώς έχω επηρεαστεί, αλλά έχω κρατήσει δικά μου στοιχεία, γιατί λόγω σωματοδομής, δεν μπορώ να ταιριάξω με κάποιον από όλους αυτούς. Σίγουρα, όμως, έχω πάρει κάτι από όλους αυτούς τους παίκτες που είπες, έχω δει τουλάχιστον κάποια πράγματα. Είναι, όμως, και θέμα πολλής δουλειάς, συνεργασιών που έχεις δουλέψει καιρό, και με τους παίκτες της ομάδας και μόνος σου. Όταν νιώθεις άνετα, σου βγαίνει και στο γήπεδο».

Το γεγονός πως και οι άνθρωποι της ομάδας σού δείχνουν μεγάλη εμπιστοσύνη, είναι κάτι που σε απελευθερώνει;

«Ξεκάθαρα! Όπως θα απελευθέρωνε τον οποιονδήποτε, αλλά και όλους μας, όχι μόνο εμένα. Υπήρχαν και φορές, βέβαια, που έκανα λάθος επιλογές και… τραβούσα κάποιες καταστάσεις, αλλά αυτό με έκανε να καταλάβω ακόμα καλύτερα τι πρέπει να κάνω. Είναι εχέγγυο για τη συνέχεια. Εφόσον είχα αρκετές ευθύνες πέρυσι, την επόμενη σεζόν θα είμαι ακόμα πιο έτοιμος για δυσκολότερες καταστάσεις».

Ώρα για δίλημμα: Έρχεται μια πρόταση από μεγάλη ομάδα, Παναθηναϊκό ή Ολυμπιακό, αλλά να έχεις ένα δεύτερο ρόλο, ή να μείνεις στον Προμηθέα, με το ρόλο που έχεις, να παίξεις Ευρώπη, κλπ. Τι θα έκανες;

«Καλή ερώτηση αυτή (γέλια)! Κοίτα, η αλήθεια είναι πως στις ομάδες που ήμουν στη ζωή μου, έπαιζα αρκετά. Κατανοώ απόλυτα ότι με το να πάω σε μια ομάδα τύπου Ολυμπιακού ή Παναθηναϊκού, δεν θα μπορούσα να έχω το ρόλο που έχω στον Προμηθέα. Σε καμία περίπτωση, ούτε με… σφαίρες. Μπορεί και ποτέ στη ζωή μου να μην το καταφέρω. Είναι επιθυμία κάθε αθλητή να παίξει στην Euroleague, έστω για λίγα ματς και με οποιοδήποτε ρόλο, και μόνο αυτές οι δύο ομάδες μπορούν να το προσφέρουν. Σίγουρα θα ήθελα να το δοκιμάσω. Τρελός θα ήταν όποιος παίζει μπάσκετ, να μην το ήθελε! Συνεπώς, νομίζω πως αν ερχόταν μία από τις δύο μεγάλες, ναι θα ήθελα να το κάνω το άλμα, για να δω τις καταστάσεις, τις οποίες βλέπουμε όλοι στην τηλεόραση. Και γιατί όχι (;) νομίζω πως και οι άνθρωποι του Προμηθέα θα χαιρόντουσαν αν ένας παίκτης τους πήγαινε σε μια τόσο μεγάλη ομάδα! Θα έδειχνε, αν μη τι άλλο, ότι η παραγωγική διαδικασία είναι τεράστια».

Μιας και είπες για την παραγωγική διαδικασία. Αρχίζει και ο Προμηθέας να επενδύει σε νέα παιδιά, να κάνει «παιδομαζώματα». Το είδαμε αυτό και με τους Σκούφη, Μαντζούκα, Καραΐσκο. Πώς το βλέπεις εσύ αυτό;

«Ο Προμηθέας φτιάχνει δύο γήπεδα. Είναι σχεδόν έτοιμα. Ο Λιόλιος το γουστάρει πολύ το όλο πράγμα, ειδικά με τους μικρούς και θέλει να φτιάξει την επόμενη Εθνική Ελλάδος! Μακάρι να το καταφέρει. Πιο πολύ τον ενδιαφέρει αν μπορείς να το πιστέψεις, είτε οι μικροί είτε εμείς. 500% πιο πολύ από την ανδρική ομάδα. Άμα του έλεγες του Λιόλιου “θα κέρδιζες τον Ολυμπιακό ένα ματς ή οι Έφηβοι το Πανελλήνιο”, θα έλεγε “θέλω να κερδίσουν οι Έφηβοι το Πανελλήνιο”. Αυτό δείχνει πως κοιτάει την επόμενη γενιά και καλά κάνει,. Εφόσον στο μυαλό του έχει να φτάσει ο Προμηθέας πολύ ψηλά, θες γηγενείς παίκτες, παιδιά τα οποία να ξέρουν την κατάσταση στην ομάδα και να είναι από μικροί σε αυτή».

Πάμε σε έναν άνθρωπο που είναι σημαντικός στη ζωή σου: Χρήστος Σαλούστρος (γέλια). Για να βάλω έτσι λίγο… φιτιλιές: Τα έχετε «σπάσει» ποτέ;

«Ποτέ των ποτών (γέλια)! Ο Χρήστος, αν τον γνωρίσεις, είναι ένας άνθρωπος που δεν γίνεται να τα «σπάσεις» μαζί του! Δεν γίνεται! Σε περίπτωση που κάνεις εσύ βλακεία και του πεις κάτι, που θα φταις εσύ 100%, θα σου πει “οκ έχεις δίκιο”. Όταν θα έχει κάνει αυτός κάτι “κακό”, θα σου πει από μόνος του “φίλε, συγγνώμη”. Είναι το καλύτερο παιδί που υπάρχει στον κόσμο! Το λένε όλοι! Είναι χρόνια αδερφός, αν και είχαμε χαθεί για ένα διάστημα. Πλέον, δύσκολα θα χαθούμε. Πέρα από καταπληκτικό παιδί, είναι και πολύ καλός παίκτης, όχι μόνο αγωνιστικά, αλλά και στα… γύρω γύρω που χρειάζεται η ομάδα. Ήταν ο Έλληνας που αγκάλιαζαν όλοι οι ξένοι και τον ήθελαν να είναι εκεί. Είναι πολύ σημαντικό αυτό σε μια ομάδα! Είναι το Νο.1 στο μπάσκετ αυτό. Όταν παίρνουν όλοι 80 με 100 χιλιάρικα, το θέμα είναι πως θα δέσουν. Ο Χρήστος ήταν το… κομμάτι του παζλ που συνέδεσε τα πάντα. Έχει μηδέν μπασκετικό εγωισμό, εννοώντας πως θα ρίξει πάντα τον εαυτό του, για να νιώσει ο άλλος καλύτερα. Ήταν στην ομάδα μας το «Α και το Ω».

Κάνεις ποτέ καμιά αναδρομή στο μυαλό σου, από την Α2 και τον Φιλαθλητικό, στον Προμηθέα και την Ευρώπη;

«Άμα σου πω ότι το μυαλό μου έχει διαγράψει τα πιο πολλά; Εντάξει, θυμάμαι πράγματα, αλλά τα πιο πολλά σβήνονται, όταν υπάρχει μια ρουτίνα. Πολλές φορές ξεχνάς από που έχεις ξεκινήσει. Κάποιες καταστάσεις τουλάχιστον. Θυμάμαι, όμως, πως στο Φιλαθλητικό ήμασταν κάτι αντίστοιχο με τώρα, μια παρέα, η οποία – ναι μεν δεν έπαιρνε λεφτά, δεν έπαιζε Α1, δεν έγραφαν γι’ αυτούς – αλλά ήμασταν οικογένεια, παίζαμε ο ένας για τον άλλον, καταφέρναμε κάθε χρόνο να πρωταγωνιστούμε και να ανεβαίνουμε. Μετά στον Άρη, ήταν δύσκολα, όπως είναι και τώρα ο Άρης, αλλά ήταν… σχολείο. Είδα πολλά, πως λειτουργεί μια μεγάλη ομάδα. Μετά Κηφισιά, Βέντσπιλς – που ήμουν εγώ και τα φαντάσματα (γέλια), δεν υπάρχει ψυχή στους δρόμους τίποτα. Ήταν κι αυτό σχολείο. Τα πράγματα μετά πήραν το δρόμο τους, Κηφισιά, Προμηθέας και 3οι στην Ελλάδα»!

Με την Εθνική κάνατε το… απόλυτο στην πρώτη φάση των προκριματικών για το Παγκόσμιο 2019. Πώς ένιωσες;

«Δείξαμε πως είμαστε μια πολύ καλή ομάδα. Είναι αυτονόητο πως το να φοράς το εθνόσημο είναι μεγάλη τιμή! Κάναμε αισίως το 6/6 και πάμε τώρα για την επόμενη φάση. Το ματς με την Σερβία θα είναι δύσκολο, αλλά όλα είναι πιθανά. Θέλουμε απλά μια-δυο νίκες και θα τις κάνουμε. Πάμε για να κερδίσουμε σε όλα τα παιχνίδια»!

Θα λείπει, όμως, ένας φίλος σου ξανά, όπως δείχνουν όλα. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο. Το έχεις όνειρο να βρεθείτε όλη εκείνη η παρέα του Φιλαθλητικού στην Εθνική;

«Νομίζω πως ο πρόεδρος του Φιλαθλητικού, ο Σμυρλής, αν το έβλεπε αυτό, να παίζουμε, δηλαδή, στην Εθνική την ίδια στιγμή τέσσερις παίκτες του, μπορεί να… πέθαινε χαρούμενος αν ήθελε (γέλια). Είναι όνειρο όλων μας, να παίξουμε κάποια στιγμή οι τέσσερις μας. Από εκεί που ήμασταν στην Γ’ Εθνική, να βρεθούμε στην Εθνική Ελλάδος. Δεν έχει ξαναγίνει ποτέ! Μακάρι να γίνει, ο Γιάννης είναι το θέμα, αλλά μας τα… χαλάνε οι Μπακς (γέλια)».

Νιώθεις ότι οι κόποι σου ανταμείβονται; Ότι έχεις ρίξει τόση δουλειά και κάθε χρονιά κάνεις βήματα παραπάνω;

«Ξεκάθαρα! Φάνηκε και από την δική μου την πλευρά και από της ομάδας κι είμαι χαρούμενος γι’ αυτό. Δείχνει ότι οι θυσίες που έχω κάνει ανταμείβονται, πρώτα για την προσωπική μου ικανοποίηση».

Διάβασε Περισσότερα

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ

Την προσεχή Δευτέρα αρχίζουν τα ‘βάσανα’

Ο Προμηθέας ξεκινάει την φετινή προετοιμασία του την Δευτέρα 20 Αυγούστου στις 17:00 στο γυμναστήριο του Πανεπιστημίου Πατρών, όπως άλλωστε είχε πράξει και πέρυσι.

Βέβαια το σαββατοκύριακο οι παίκτες του Μάκη Γιατρά θα περάσουν από τα καθιερωμένα εργομετρικά τεστ και οι περισσότεροι Αμερικανοί αθλητές βρίσκονται ήδη στην Πάτρα (Ελις, Χολ, Μέιερ), ενώ αύριο έρχεται ο Παρκς και την ερχόμενη εβδομάδα ο Μπράουν.

Στα μέσα του Σεπτέμβρη θα ενσωματωθεί στην προετοιμασία ο Λίποβι, αφού έχει αγωνιστικές υποχρεώσεις με τα χρώματα της Εθνικής Ουκρανίας.

Διάβασε Περισσότερα

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ

Δανεικός στον Χαρίλαο Τρικούπη ο Γκάτζιος

Ο Παναγιώτης Γκάτζιος θα αγωνιστεί την ερχόμενη σεζόν στον Χαρίλαο Τρικούπη, που ανέβηκε στην Α2 Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία του.

Ο 18χρονος πάουερ φόργουορντ δίνεται στην ομάδα του Μεσολογγίου με την μορφή υποσχετικής με ισχύ για 1 χρόνο από τον Προμηθέα Πατρών, που πιστεύει πολύ στον παίκτη του και του δίνει την δυνατότητα να ‘ψηθεί΄σε υψηλό επίπεδο, παίρνοντας αρκετές εμπειρίες και παιχνίδια στα πόδια του.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του Χαρίλαου Τρικούπη για την έλευση Γκάτζιου και οι δηλώσεις του νεαρού αθλητή:

«Ο Γ.Σ.Χαρίλαος Τρικούπης Μεσολογγίου είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει την απόκτηση του καλαθοσφαιριστή Παναγιώτη Γκάτζιο για τον επόμενο ένα χρόνο με τη μορφή υποσχετικής από το Προμηθέα Πατρών.

Ο Παναγιώτης είναι 18 ετών (γεννηθείς στις 11/4/2000), έχει ύψος 2,04μ και αγωνίζεται ως power forward. Ξεκίνησε το μπάσκετ στις ακαδημίες του ΑΟ Κορωνίς Ληγουρίου. Το καλοκαίρι του 2015 μετακόμισε στις ακαδημίες του Προμηθέα Πατρών όπου και αγωνίστηκε μέχρι και σήμερα, έχοντας και 4 συμμετοχές στη Stoiximan Basket League (1 συμμετοχή τη σεζόν 2016-2017 και 3 συμμετοχές τη σεζόν 2017-2018). Επίσης με τη φανέλα του Προμηθέα κατέλαβε τη 2η θέση στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα παίδων τη σεζόν 2015-2016 στα Τρίκαλα και τη 2η θέση στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα εφήβων που διεξήχθη το Μάιο του 2018 στη Χερσόνησο της Κρήτης. Παράλληλα συμμετείχε με το Προμηθέα 2014 στο πρωτάθλημα της Α’ΕΣΚΑΗ τα τελευταία τρία χρόνια.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τη διοίκηση της ΚΑΕ Προμηθέα Πατρών για την άριστη συνεργασία που είχαμε προκειμένου να ολοκληρωθεί η μετακίνηση του αθλητή στην ομάδα μας.

Καλωσορίζουμε το Παναγιώτη στην οικογένεια του Χαρίλαου Τρικούπη και του ευχόμαστε να έχει μια υγιή και επιτυχημένη χρονιά με τη φανέλα της ομάδας μας.

Στις πρώτες του δηλώσεις στην επίσημη σελίδα του Συλλόγου μας ο Παναγιώτης Γκάτζιος δήλωσε τα εξής:

Είμαι πολύ χαρούμενος που αυτή την χρονιά θα αποτελέσω και εγώ μέλος της ομάδας του Χαρίλαου Τρικούπη! Εύχομαι να έχουμε υγεία πρώτα από όλα και είμαι σίγουρος ότι με πολύ και σκληρή δουλειά και με τη στήριξη του κόσμου του Μεσολογγίου που απ’ ότι ξέρω είναι συνεχώς δίπλα στην ομάδα θα επιτύχουμε τους στόχους μας!»

Διάβασε Περισσότερα

Facebook