Connect with us

ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Πολιτεία: Τα παιδιά ζητούν παιδότοπους αλλά οι παιδότοποι καταρρέουν!

Published

on

Για ένα ακόμα πρωινό ο Κωνσταντίνος Σπυρόπουλος πήγε στο μαγαζί του, στον παιδότοπο Petite Boutique που πριν πέντε χρόνια δημιούργησε στην Ακτή Δυμαίων 18, με αγάπη, με ξεχωριστή φροντίδα, με επαγγελματισμό και υπευθυνότητα.

Και οι πατρινοί τον αντάμειψαν για αυτό, εισπράττοντας ασφαλή διασκέδαση για τα παιδιά τους και ξέγνοιαστες στιγμές όσο εκείνα απολάμβαναν το παιχνίδι τους στον άψογα οργανωμένο χώρο.
Αλλά… ήρθε ο κορωνοϊός, πριν από περίπου δυόμισι μήνες και σταμάτησαν όλα.

Τα μόνα που δεν σταμάτησαν είναι τα πάγια έξοδα της εξαιρετικής, σχεδόν πρότυπης για την Πάτρα, εγκατάστασης.

Όπως, το ενοίκιο που ακόμα και με την 40% έκπτωση πλησιάζει το διχίλιαρο, τα πάγια έξοδα της ΔΕΗ και ένα σωρό άλλα έξοδα που δεν… καταλαβαίνουν από ιούς και καραντίνες. Έτσι, τώρα, ο Κωνσταντίνος μπαινοβγαίνει σε ένα άδειο μαγαζί, μετρώντας τα τρέχοντα έξοδα και κοιτάζοντας τις άδειες κατασκευές παιχνιδιού αξίας άνω των 100.000 ευρώ, μια ολόκληρη περιουσία δηλαδή, που επενδύθηκε με κόπους και στερήσεις πολλών ετών.

Και όταν περάσαμε την πόρτα του για να μιλήσουμε μαζί του, το πρώτο που έκανε ήταν να μοιραστεί μαζί μας την σκέψη του: «Φοβάμαι ότι δεν θα ξανανοίξουμε. Τουλάχιστον μέχρι τον Σεπτέμβριο. Γιατί και να ανοίξουν τώρα οι παιδότοποι θα λειτουργήσουν μόνο οι ανοιχτοί που δουλεύουν καλοκαίρι.

Θα μπορούσαμε να δουλέψουμε κι εμείς, στη διάρκεια της μέρας και του ήλιου, αφού η αίθουσα κλιματίζεται, όμως πολύ φοβάμαι ότι θα πρυτανεύσει ο φόβος των γονιών, άρα πιθανότατα θα προτιμήσουν να μην έρθουν». Και βάσει αυτής της σκέψης, περνά στο απολύτως λογικό συμπέρασμα:

Ότι η μοναδική ενδιάμεση λύση είναι η επίσημη πολιτεία, η κυβέρνηση, να διαλέξει τον δρόμο της βοήθειας των περίπου 750 παιδότοπων σε όλη την Ελλάδα, περίπου 7 με 8 μόνο στην Πάτρα, τουλάχιστον μέχρι τον Σεπτέμβριο.  «Και μετά… βλέποντας και πράττοντας.

Αν έλθει και δεύτερο κρούσμα κορωνοϊού, θα είμαστε πληττόμενοι όλοι μαζί. Αν όμως όχι, τότε έστω και με δυσκολία θα μπορέσουμε να λειτουργήσουμε και να επιστρέψουμε σε μια στοιχειώδη κανονικότητα», ομολογεί ο Πατρινός επαγγελματίας.

Ο οποίος σκέφτεται όχι μόνο τον εαυτό του, τα χρήματα που έχει επενδύσει, αλλά και τους 14 εργαζόμενους του που όπως λέει κι αυτοί πρέπει να επιδοτηθούν κάπως μέχρι τον πρώτο μήνα του φθινοπώρου. Και γιατί… 14 εργαζόμενοι; «Διότι κάθε παιδότοπος είναι μια μεγάλη επιχείρηση χωρισμένη στα δύο. Από τη μία το παιχνίδι, ο χώρος για τα παιδιά, από την άλλη η αίθουσα για τους γονείς. Απαιτείται προσωπικό.

Σκεφθείτε ότι εγώ και οι εργαζόμενοι δουλεύουμε σκληρά για να προσφέρουμε το καλύτερο στον κόσμο που μας επισκέπτεται», αναφέρει περιγράφοντας τις αυστηρές απαιτήσεις της δουλειάς του, γνωστές σε όλους ή τουλάχιστον σε όσους έχουν επισκεφθεί οργανωμένους και δομημένους σ’ επαγγελματικά πρότυπα παιδότοπους.

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΣΙΟΔΡΑ

Μέχρι πρότινος οι ιδιοκτήτες παιδότοπων όλης της χώρας δεν είχαν ένα οργανωμένο όργανο για να τους εκπροσωπεί. Το δημιούργησαν εκτάκτως, εν μέσω της υγειονομικής κρίσης, με αποτέλεσμα εκπρόσωποί τους να πραγματοποιήσουν προσφάτως και συνάντηση με τον υπεύθυνο της Επιτροπής Υγείας του υπουργείου, λοιμωξιολόγο Σωτήρη Τσιόδρα στον οποίο έθεσαν το πρόβλημα των παιδότοπων. Για να εισπράξουν την δέσμευση ότι το ζήτημα θα εξεταστεί επιμέρους.

Και επιβάλλεται καθώς μέχρι σήμερα δεν υπάρχει επίσημη ενημέρωση για το τι θα πράξουν οι παιδότοποι. Αν και πως θα ξανανοίξουν.

ΑΝΑΔΟΥΛΕΙΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΡΟΥΣΜΑ

Ο κύκλος εργασίας στους παιδότοπους δεν περιορίστηκε μετά την απόφαση επιβολής απαγορευτικών μέτρων για τις άσκοπες μετακινήσεις των πολιτών από την Κυβέρνηση. Μειώθηκε δραματικά από τη μέρα που άρχισε να συζητιέται το θέμα της έξαρσης του ιού, στη γειτονική Ιταλία.

«Από τότε άρχισα να βλέπω κι εγώ προσωπικά ότι δεν ερχόταν κόσμος στο μαγαζί. Λογικό. Οι γονείς φοβούνταν, έπαιρναν τα μέτρα τους», μας λέει ο κ. Σπυρόπουλος.  Και ο φόβος που υπάρχει από πολλούς συνάδελφούς του είναι μήπως αυτή η επιφυλακτική συμπεριφορά εξακολουθήσει να κυριαρχεί και στην μετά κορωνοϊού εποχή.

Αν και όλοι οι παιδότοποι ήδη προετοιμάζονται ώστε να ευθυγραμμιστούν με τα πιθανολογούμενα μέτρα που θ’ αξιώσει η πολιτεία στην περίπτωση που θα δώσει πράσινο φως για την επαναλειτουργία τους.

Η ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΤΟΥ «COLOUR CONQUEST»

Ο Κωνσταντίνος Σπυρόπουλος έχει έναν πρόσθετο λόγο να αγωνιά. Την μεγάλη επένδυσή του σε έναν νέο χώρο διασκέδασης για όλη την οικογένεια. Το «Laser Tag Arena Patras» που αφορά στο παιχνίδι «Colour Conquest», το απόλυτο παιχνίδι δράσης για μικρούς και μεγάλους. Μια διαδραστική μάχη γεμάτη αδρεναλίνη που μάλιστα είχε συγκεντρώσει υψηλότατο ενδιαφέρον από παίκτες που επιθυμούσαν να κλείσουν ραντεβού για να παίξουν μαζί με τα παιδιά τους.

«Ό,τι χρήματα είχα τα επένδυσα σε αυτό και μετά… ήλθε η πανδημία», λέει στην «Πολιτεία» ο επαγγελματίας. Αποτελώντας και ο ίδιος ένα πλήρως χαρακτηριστικό παράδειγμα ελεύθερων επαγγελματιών και επιχειρηματιών οι οποίοι αφιέρωσαν χρήμα, χρόνο, γνώση και προσωπική εργασία για να πετύχουν κάτι καλό που θα αγκαλιάσει ο κόσμος, υπηρετώντας μια ανάγκη της αγοράς.

Και αφού το πέτυχαν, με προφανείς και αυτονόητους κόπους αλλά και θυσίες, ένας ιός στάθηκε αρκετός για να φέρει τα πάνω – κάτω και να αλλάξει τα πάντα. Αδιαφορώντας για τον όποιο προσωπικό αγώνα ή το συνεπαγόμενο κόστος.

Και εκεί ακριβώς είναι που απαιτείται ένα κράτος – αληθινός συμπαραστάτης και υποστηρικτής. Ό

χι στα λόγια, ούτε στη θεωρία, αλλά στην πράξη και στην καθημερινή πρακτική. Ή αλλιώς, στη νέα ανηφόρα που καλούνται, χωρίς υπαιτιότητά τους, να ανεβούν επιχειρηματίες σαν τον Κωνσταντίνο που δεν κυνήγησε το κέρδος, ούτε στάθηκε σ’ αυτό, αλλά επέλεξε η υπεραξία της δουλειά του να επενδυθεί σε νέους ορίζοντες, σε νέες υπηρεσίες για τους πελάτες του.

ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Πολιτεία: O δάσκαλος που έφερε το Καράτε στην Πάτρα είπε «αντίο» μετά από 40 χρόνια

Published

on

Ο άνθρωπος που… άνοιξε την πύλη της Πάτρας στις Πολεμικές Τέχνες αποφάσισε να ρίξει αυλαία κλείνοντας έναν κύκλο 40 ετών ως δάσκαλος Πολεμικών Τεχνών.

Μια στιγμή ιστορική, για τον τοπικό αθλητισμό γενικότερα, αφού αν σήμερα υπάρχουν διάσπαρτες σχολές όπου χιλιάδες συμπολίτες και τα παιδιά τους διδάσκονται την τέχνη της άμυνας, το χρωστούν κατά το μεγαλύτερο μέρος στον Γιώργο Παπαθεοδωρόπουλο.

Δάσκαλοι διαφορετικών στυλ, είναι είτε μαθητές του, είτε μαθητές μαθητών του. Η αποχώρησή του γεννά συναισθηματική φόρτιση.

Το τέλος μιας εποχής με έναν ξεχωριστό δάσκαλο που φερόταν και ως πατέρας αφού παράλληλα με τις κλωτσιές και γροθιές, ασχολείτο με τη μόρφωσή σου, τους προβληματισμούς σου, την καλλιέργεια του πνεύματός σου.

Επιδιώκοντας να σου μεταλαμπαδεύσει αρετές, όπως ο Σεβασμός, η Αγάπη και η Αυτοκυριαρχία, που θεωρούσε απαραίτητα εφόδια στην διαμόρφωση σωστού χαρακτήρα.

Γιατί εκτός από ικανούς μαχητές του αθλήματος, ήθελε να βγάζει άξια μέλη στην κοινωνία…

Η συνέντευξη παραχωρήθηκε στον Αχιλλέα Ροδίτη:

Ερ.   1980 – 2020. 40 χρόνια από τότε που φέρατε το Καράτε στην Πάτρα. Προσφάτως ανακοινώσατε επισήμως το κλείσιμο αυτού του κύκλου, που δεν αφορά μόνο εσάς αλλά τον τοπικό αθλητισμό στον τομέα των πολεμικών τεχνών γενικότερα. Πότε και γιατί πήρατε την απόφαση;

Απ. Mετά από 45 ολόκληρα χρόνια ήλθε η ώρα να κλείσω τον κύκλο αυτόν της ζωής μου. Ο τοπικός αθλητισμός γύρω από τις πολεμικές τέχνες θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά από εμένα. Άλλωστε υπάρχουν αρκετοί συνάδελφοι διαφορετικών στυλ που ασχολούνται με τις πολεμικές τέχνες. Η απόφαση να σταματήσω ήταν και είναι πολύ δύσκολη από συναισθηματικής πλευράς. Δεν σας κρύβω ότι πονάω. Όμως καλύτερα να φεύγεις όρθιος. Πλέον διατρέχω την έκτη δεκαετία της ζωής μου και αφού δεν υπάρχει διάδοχη κατάσταση, ήλθε το τέλος της όμορφης αυτής διαδρομής.

Ερ. Ποιες σκέψεις και συναισθήματα κυριαρχούν για αυτή την πολύχρονη διαδρομή;

Απ.  Σκέψεις πολλές, αμέτρητες. Τι να πρωτοθυμηθώ; Τις επιδείξεις που έκανα με τους μαθητές μου και τον δάσκαλό μου, αείμνηστο Βασίλη Ζαχόπουλο, για να γνωρίσει ο κόσμος το ΚΑΡΑΤΕ, τόσο στην πόλη μας, όσο και στην Ελλάδα γενικότερα;

Τα ταξίδια εντός και εκτός Ελλάδος, είτε για αγώνες, είτε για σεμινάρια, σε Ιταλία, Κύπρο, Σουηδία, Ιαπωνία κ.α. τόσο για να διδαχθώ, όσο και για να διδάξω; Τα δε συναισθήματα, ανάμεικτα: Ενθουσιασμός, χαρά, λύπη και σίγουρα νοσταλγία.

Η ΑΡΧΗ ΤΟ 1975

Ερ.  Ας πάμε στην αρχή. Πότε και πώς έγινε η πρώτη σας επαφή με το άθλημα;

Απ.  Η αρχή έγινε το 1975. Ένα απόγευμα. Παιδάκι όντας. Πήγα στη σχολή του μετέπειτα δασκάλου μου και δειλά δειλά κατέβηκα τα σκαλιά ενός υπόγειου χώρου στην οδό Κοδράτου 6-8 στην Αθήνα. Γιατί, βλέπετε, τότε, οι Σχολές Καράτε δεν είχαν τον σεβασμό και την αναγνώριση που έχουν από τον κόσμο σήμερα

. Σήμερα, όλοι οι γονείς, πιο ώριμοι, πιο μορφωμένοι, επιλέγουν να μάθουν τα παιδιά τους ΚΑΡΑΤΕ, όχι για να επιβάλλονται στους γύρω τους, αλλά γιατί παίρνουν αρχές και αξίες που το ΚΑΡΑΤΕ πρεσβεύσει:

Σεβασμό, Αυτοπεποίθηση, Ήθος, Αυτοκυριαρχία και τέλος, δύναμη σωματική αλλά και πνευματική ούτως ώστε αν χρειαστεί να προστατεύσει ή και να προστατευτεί ο ίδιος.

Ερ.  Επιστρέφοντας στην Πάτρα και φέρνοντας ένα όχι και πολύ διαδεδομένο άθλημα τότε, πόσο δύσκολη ήταν η εδραίωσή του;

Απ. Το 1980 τον Ιούλιο ήλθα στην Πάτρα (γενέτειρά μου) και άνοιξα την πρώτη μου Σχολή, στην οδό Μιαούλη 67-71 και Καραϊσκάκη. Άρχισα αμέσως να κάνω επιδείξεις ΚΑΡΑΤΕ. Πρώτα στο Δημοτικό Θέατρο της πόλης μας και αργότερα στο κλειστό Στάδιο στο Κουκούλι, για να έλθει ο κόσμος σε επαφή με το άθλημα.

Η μεγάλη ώθηση, όμως, νομίζω ότι ήταν το 1ο ταξίδι στο Πρίντεζι της Ιταλίας για αγώνες, στις 24/5/1981.

Μαζί μου ήταν τρεις μαθητές: Χρήστος Σμπόνιας, Βασίλης Βλαχοθανάσης, Αχιλλέας Ροδίτης. Έτσι έγινε η αρχή. Και η συνέχεια ήταν ανοδική. Ο κόσμος πιστεύω εκτίμησε την επάρκειά μου ως δασκάλου αλλά και ως ανθρώπου που μπορούσε να εμπιστευτεί το παιδί του.

Ερ.  Η απήχηση του αθλήματος πολλαπλασιάστηκε από τη μετέπειτα πορεία των μαθητών σας. Πώς νιώθει ένας δάσκαλος με αυτό άραγε; Κάτι σαν πατέρας;

Απ. Πατέρας! Κάποτε ρώτησα τον δάσκαλό μου, ποιον δρόμο να διαλέξω πάνω στο άθλημα, κάτι που δεν μπορώ να αναλύσω τώρα, και μου είπε: «Θα πας στα δικά μου παιδιά». Γιατί ο δάσκαλος μας έβλεπε σαν παιδιά του.

Άρα και εγώ έτσι βλέπω τους μαθητές μου. Νοιώθω μεγάλη υπερηφάνεια που μαθητές μου εξελίχθηκαν στον χώρο και έχουν διαγράψει ζηλευτή πορεία. Όπως ο Γρηγόρης Πιστικός, τα αδέλφια Γιάννης και Γρηγόρης Δελαπόρτας, ο Βασίλης Βλαχοθανάσης, ο Διονύσης Γκοτσόπουλος, ο Παναγιώτης Λυρής και ο Απόστολος Καψάλης κ.α. – μπορεί και να μου διαφεύγει και κάποιος.

ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΜΕΓΑ ΚΡΙΤΗΡΙΟ Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ

Ερ. Ποιο είναι το μήνυμά σας σε όσους διδάχθηκαν από εσάς; Και ποιο σε εκείνους που θέλουν τώρα να ασχοληθούν με μια πολεμική τέχνη;

Απ. Σε αυτούς που διδάχτηκαν από εμένα, το μόνο που μπορώ να πω, είναι ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για το ταξίδι που συνταξιδέψαμε, το ταξίδι του OKINAWA KARATE πρώτα, και του SHITO RYU αργότερα.

Σε αυτούς που θέλουν να ασχοληθούν με το ΚΑΡΑΤΕ, τους λέω να το κάνουν, γιατί το ταξίδι είναι ωραίο, το μοναδικό κριτήριό τους να είναι η ποιότητα του δασκάλου.

Τίποτα δεν συγκρίνεται, ούτε οι γνώσεις, η απόσταση ή τα δίδακτρα με τον χαρακτήρα αυτού που θα μας δώσει εφόδια, εφόδια ζωής. Κλωτσιές και γροθιές μπορούν όλοι να διδάξουν. Ήθος, Σεβασμό, Αγάπη, λίγοι…

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΣΕ… ΤΙΤΛΟΥΣ

Ø  Απρίλιος 1975 : Ξεκινά στην OKINAWA KARATE στην Αθήνα, στον Βασίλη Ζαχόπουλο.
Ø  Απρίλιος 1977: Παίρνει την μαύρη ζώνη και ως το τέλος του έτους γίνεται βοηθός του δασκάλου του, ενώ αναλαμβάνει Εξεταστής στην Σχολή του Βόλου.
Ø  Ιανουάριος 1978: Γίνεται Εκπαιδευτής στην Σχολή της Κοζάνης.
Ø  Μάρτιος 1978: Εκπαιδευτής στην Σχολή της Καλαμάτας.
Ø  Μάιος 1979: Ανακηρύσσεται Πρωταθλητής Ελλάδος, στους αγώνες του 7ου Πανελληνίου Πρωταθλήματος Καράτε.
Ø  Ιούλιος 1980: Αποστρατεύεται από το 575 Τάγμα Πεζοναυτών και γυρίζει στην Πάτρα ανοίγοντας την 1η Σχολή OKINAWA KARATE στην πόλη.
Ø  Μάιος 1981: Λαμβάνει μέρος σε αγώνες στο Πρίντεζι Ιταλίας, με τρεις αθλητές του.
Ø  1982 – 1987: Κατακτήσεις τίτλων σε διαδοχικές συμμετοχές με μαθητές του σε αγώνες σε Ελλάδα και εξωτερικό.
Ø  1987: Ταξιδεύει στο Τόκιο και εκπαιδεύεται στο ΝΙΝΤΖΟΥΤΣΟΥ.
Ø  Οκτώβριος 1987: Ανοίγει 2η Σχολή του, στο Αίγιο.
Ø  1991 – 1992: Γίνεται τακτικός Εκπαιδευτής στην Σχολή Δοκίμων Αστυφυλάκων Καλαβρύτων.
Ø  1993: Είναι Εκπαιδευτής στην Στρατονομία του ΚΕΤχ Πατρών.
Ø  1995: Με τον Δάσκαλό του διδάσκουν σε σεμινάριο 600 αθλητών στην Σουηδία.
Ø  1997: Ξεκινά την ενασχόλησή του με το SHITO RYU και με το Παγκράτιο Άθλημα.
Ø  2008: Μεταβαίνει στο Mαϊάμι για το Hall of Fame όπου μετά το πέρας αγώνων του απονεμήθηκε το 9ο ΝΤΑΝ.

Continue Reading

ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Πολιτεία: Το νέο κόμμα και οι δυο πατρινοί!

Published

on

Τον τελευταίο καιρό πυκνώνουν οι αναφορές για νέο κόμμα στα σκαριά με την ονομασία «Δημοκράτες».

Δημοσιεύματα φέρουν τον πρόεδρο του ΕΒΕΑ Κωνσταντίνο Μίχαλο να προορίζεται για επικεφαλής και τον Νίκο Καραχάλιο (που παραχώρησε συνέντευξη στο φύλλο αυτής της Δευτέρας στην “Πολιτεία”) να αναλαμβάνει ρόλο Γραμματέα Στρατηγικού Σχεδιασμού, (ρόλο που είχε και επί κυβερνήσεων Κ. Καραμανλή).

Αλλά η κίνηση φαίνεται πως έχει και πατρινό «άρωμα» δια του Νίκου Νικολόπουλου ο οποίος παρεμπιπτόντως είχε και πρόσφατη συνάντηση που δημιούργησε ερωτηματικά, στο Κολωνάκι, με τον επίσης πατρινό, πρώην υπουργό Άρη Σπηλιωτόπουλο, (που προσφάτως παραχώρησε κι εκείνος αποκλειστική συνέντευξη στην “Πολιτεία”).

Συνάντηση που θεωρήθηκε ως μη τυχαία και ανεξάρτητη από το προκείμενο, δηλαδή της επερχόμενης δημιουργίας νέου κόμματος που ο Ευαγγ. Αντώναρος αποκάλυψε προ ημερών και λέγεται πως σε αυτό συμμετέχουν και ονόματα όπως των Αρ. Ντινόπουλου, Γ. Γιακουμάτου, Κ. Παπακώστα, Γ. Λαμπρόπουλου, Χρ. Ζώη κι άλλων αποκαλούμενων «καραμανλικών».

Ήδη μάλιστα δημιουργήθηκε και διαδικτυακό κανάλι με την ονομασία «Δημοκράτες TV» όπου παρουσιάζονται πρωτεργάτες οι «δύο Νίκοι» (Νικολόπουλος – Καραχάλιος) και εμφανίζεται ως στοχευμένη κίνηση για να καλυφθεί το ενημερωτικό κενό που δημιουργεί στον κεντροδεξιό χώρο η δημιουργία ενός αντίστοιχου καναλιού από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ με το «SYRIZA TV». Το συγκεκριμένο κανάλι βρίσκεται σε δοκιμές και σύντομα θα είναι στον «αέρα.

Ερωτηθείς από την “Πολιτεία” για το θέμα, ο Νίκος Καραχάλιος απάντησε ότι η «συν-αντίληψη» με κάποιους δεν μετατρέπεται σε κόμμα, επιμένοντας πως οι παρεμβάσεις αφορούν σε ρεαλιστικές προτάσεις από ανθρώπους που νοιάζονται ώστε η χώρα να σταθεί όρθια.

Τόνισε πως «μια κίνηση γίνεται κόμμα όταν οι κυβερνήσεις δεν ακούν τις ανάγκες του κόσμου» αφήνοντας ωστόσο παράθυρο ανοιχτό για το μέλλον με τη σημείωση ότι: «αν τότε υπάρχει κοινωνικό αίτημα, όρεξη και στελέχη, μπορεί να δημιουργηθεί κάτι καινούργιο».

Continue Reading

ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Πολιτεία: Η επίσκεψη στον γιατρό του κόστισε… 4.500 ευρώ!

Published

on

Βοά ο χώρος των εργαζομένων στο σύστημα δημόσιας υγείας της Πάτρας από την έντονη φήμη που ξέσπασε τις προηγούμενες μέρες σε βάρος μέλους του κλάδου, με αφορμή σαφείς πληροφορίες που επιμένουν ότι ο εν λόγω εργαζόμενος φέρεται να… εκμεταλλεύτηκε ηλικιωμένο ασθενή τον οποίο είχε στο παρελθόν εξυπηρετήσει στο νοσοκομείο, προκειμένου να δανειστεί… 4.500 ευρώ.

Κι όλα αυτά με την ψεύτικη δικαιολογία ότι… είχε κατηγορηθεί για βαρύ αδίκημα που είχε διαπράξει και κινδύνευε με φυλάκιση πολλών ετών.

Το νέο διαδόθηκε γρήγορα, από στόμα σε στόμα στους κύκλους του νοσοκομείου, προκαλώντας -όπως ήταν φυσικό- αίσθημα οργής και αγανάκτησης για τη συμπεριφορά του συγκεκριμένου εργαζόμενου, ενώ υπήρξε προ ημερών και περιστατικό φραστικής επίθεσης σε βάρος του από άλλον εργαζόμενο, όταν οι δυο τους συναντήθηκαν στο διάδρομο του νοσοκομείου που εργάζονται.

Η φημολογία ήταν απόρροια της αποκάλυψης που έκανε ο ίδιος ο ηλικιωμένος, αφού δάνεισε τα χρήματα στον εν λόγω νοσοκομειακό υπάλληλο.

Είχαν γνωριστεί προς τριμήνου και ενώ ο ασθενής αναζητούσε εναγωνίως να τον κοιτάξει οφθαλμίατρος λόγω σοβαρού προβλήματος όρασης που του είχε προκύψει. Από γνωστό σε γνωστό, ο ηλικιωμένος ήλθε σε επαφή με τον εργαζόμενο κι εκείνος προθυμοποιήθηκε να συμβάλει για να κανονίσει ραντεβού με γιατρό.

Ωστόσο, έναν μήνα αργότερα τον επισκέφθηκε στο σπίτι και του ζήτησε… δανεικά 4.500 ευρώ (!) τα οποία ο ηλικιωμένος έσπευσε να δώσει.

Το χειρότερο όλων, όμως, που άλλωστε προκάλεσε και το μένος των συναδέλφων του συγκεκριμένου, ήταν η δικαιολογία την οποία σκαρφίστηκε για να προκαλέσει τον οίκτο του ηλικιωμένου και να τον πείσει να του δώσει τα χρήματα.

Λέγοντάς του δηλαδή ότι είχε κατηγορηθεί για κακούργημα (!) και ότι έπρεπε επειγόντως να έχει τα χρήματα ώστε να εξασφαλίσει επώνυμο ποινικολόγο από την Αθήνα να τον υπερασπιστεί.

ΤΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΧΩΡΙΣ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΚΕΨΗ

Ο ηλικιωμένος ένιωσε υπόχρεος απέναντί του και του έδωσε χωρίς δεύτερη σκέψη τα χρήματα, όπως αποκάλυψε ο ίδιος εκ των υστέρων και αφού είχαν ήδη αρχίσει να του μπαίνουν υποψίες πως… μάλλον είχε εξαπατηθεί. Και αυτό γιατί ενώ τηλεφωνούσε στον εργαζόμενο τακτικά για να μάθει εξελίξεις στην υπόθεσή του, εκείνος δεν του απαντούσε ποτέ.

Έτσι ο ηλικιωμένος, όπως έμαθε η «Πολιτεία», επικοινώνησε με ανθρώπους του χώρου της δημόσιας υγείας, που γνώριζε, μήπως μάθει περισσότερα για τον… δανειολήπτη του και την προσωπική του (δικαστική) περιπέτεια.

Εισπράττοντας, όμως, όχι και τις πιο κολακευτικές απόψεις. Και τότε αποφάσισε να αποκαλύψει τι ακριβώς είχε συμβεί προκειμένου να διαμηνυθεί στον υπάλληλο, ότι απαιτεί να του επιστρέψει άμεσα τα δανεικά που είχε πάρει, ειδάλλως θα ακολουθήσει νομικές διαδικασίες.

Όσο για τον εργαζόμενο, συνεχίζει να κάνει τις εξωτερικές δουλειές του νοσηλευτικού ιδρύματος, πάγια αρμοδιότητά του, ενώ -ευτυχώς για τον ίδιο- ούτε έχει διαπράξει κάποιο ποινικό αδίκημα άρα και ούτε είναι κατηγορούμενος.

Απλώς, τα περί… κακουργήματος ήταν ένας εύσχημος και, ως απεδείχθη, πειστικός τρόπος, ώστε να βάλει στο χέρι τα 4.500 ευρώ από τον ανυποψίαστο ηλικιωμένο δανειστή…

Continue Reading
Advertisement

Facebook

Copyright © 2019 Mikad Εκδοτικές Διαφημιστικές Υπηρεσίες. --- Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών της ιστοσελίδας matchnews.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.